Fajerwerki mogą zaskoczyć psa nieznanymi dźwiękami, błyskami i zapachami. Przygotuj ciche miejsce, do którego pies będzie mógł wchodzić i wychodzić, zabezpiecz dom i pozostań w pobliżu, jeśli Twój pies będzie szukał Twojego towarzystwa. Zaplanuj przerwy na świeżym powietrzu przed hałasem. Skontaktuj się ze swoim lekarzem weterynarii, jeśli strach jest intensywny lub nie wiesz, jak pomóc; nie karz swojego psa ani nie podawaj leków bez profesjonalnej porady.
Przygotuj się przed hałasem
Jeśli spodziewane są fajerwerki, zaplanuj spacer i skorzystanie z toalety, zanim zaczną się fajerwerki. Używaj odpowiednio dopasowanych szelek lub obroży i smyczy: nagły strach może spowodować, że nawet zwykle spokojny pies ucieknie. Sprawdź, czy dane kontaktowe powiązane z identyfikacją Twojego psa są aktualne.
Wybierz ciche, dostępne miejsce w pomieszczeniu z legowiskiem dla psa lub znajomym kocem. Jeśli Twój pies ma już miejsce, w którym czuje się bezpiecznie, zadbaj o to, aby było ono dostępne. Zamknij okna i zasłony oraz, jeśli to konieczne, użyj dźwięku tła o wygodnej głośności. Schronienie to wybór, a nie miejsce, w którym można zamknąć psa. Jeśli pies woli inne bezpieczne miejsce, pozwól mu wybrać. Colegio Oficial de Veterinarios de Málaga zaleca dostępne schronienie i unikanie kary.
Co robić podczas fajerwerków
Zabezpiecz drzwi i okna, aby zmniejszyć ryzyko ucieczki i stłumić hałas. Jeśli Twój pies szuka kontaktu, pozostań przy nim spokojnie. Jeśli Twój pies woli się ukrywać, szanuj jego przestrzeń i pozostań w pobliżu. Możesz zaoferować znajomą zabawkę lub zajęcie, ale nie nalegaj, jeśli Twój pies nie jest zainteresowany.
Nie zabieraj psa na pokaz sztucznych ogni. Nie przywiązuj psa na zewnątrz. Nie zmuszaj psa do opuszczenia kryjówki. Jeśli w czasie hałasu konieczna jest przerwa na świeżym powietrzu, poczekaj, jeśli to możliwe, na cichszą przerwę, trzymaj smycz bezpiecznie i wróć do domu, jeśli sytuacja przerasta Twojego psa.
Rozpoznawaj oznaki strachu
Strach może objawiać się drżeniem, dyszeniem, chodzeniem w kółko, ukrywaniem się, próbami ucieczki, wokalizowaniem lub potrzebą pozostania blisko ciebie. Inne psy stają się bardzo spokojne lub przestają przyjmować jedzenie. Rozważ całą sytuację i porównaj ją ze zwykłym zachowaniem Twojego psa; jeden izolowany znak nie jest w stanie dokładnie zmierzyć, jak bardzo przestraszony jest Twój pies.
| Kiedy | Przygotuj się | Obserwuj |
|---|---|---|
| Przed | Bezpieczna przerwa na świeżym powietrzu, identyfikacja, bezpieczne okna i dostępne schronienie | Czy Twój pies może odpocząć i korzystać ze znanej mu przestrzeni |
| Podczas | Towarzystwo i umiarkowane światło lub dźwięk w tle | Niezależnie od tego, czy pies szuka kontaktu, chowa się czy próbuje uciec |
| po | Spokojna przerwa na świeżym powietrzu, gdy jest bezpiecznie | Czy pies wróci do zwykłych zajęć |
Kiedy prosić o pomoc
Skontaktuj się ze swoim weterynarzem, jeśli strach jest intensywny, Twój pies został ranny, ma niepokojące objawy fizyczne lub powrót do zdrowia zajmuje dużo czasu. Opisz hałas, co zaobserwowałeś i co wydawało się pomóc. Należy zwrócić się o pilną pomoc w przypadku poważnych obrażeń lub innej sytuacji awaryjnej; uzupełnienie rekordu może poczekać.
W przypadku przyszłych wydarzeń porozmawiaj ze swoim zespołem weterynaryjnym z dużym wyprzedzeniem. Stopniowy trening dźwiękowy przygotowywany jest poza odcinkiem i dostosowywany indywidualnie do psa. Poważny strach może wymagać wsparcia wykwalifikowanego specjalisty ds. zachowań. Cornell zaleca planowanie z wyprzedzeniem i konsultację z weterynarzem, gdy reakcja jest trudna do opanowania.
Zrób przydatną notatkę na następny raz
Możesz nagrać datę, jaki dźwięk się pojawił, gdzie wybrał się Twój pies i czy szukał kontaktu lub schronienia. Są to obserwacje, którymi należy podzielić się z kliniką, a nie diagnoza. Prace papiernicze; Nuzzleway może również pomóc w organizacji wybranych rutyn i notatek. Korzystanie z Nuzzleway wymaga posiadania konta i płatnej subskrypcji.
Zobacz także elastyczny plan dnia i przygotowanie do wizyty u weterynarza.
Źródła i dalsza lektura
Artykuły zawierają ogólne wskazówki dotyczące codziennej opieki. Nie zastępują porady wykwalifikowanego lekarza weterynarii.
