เริ่มเมื่อไม่ต้องเดินทางด่วน ปล่อยให้สุนัขของคุณเข้าใกล้รถที่จอดไว้โดยสมัครใจ ให้รางวัลตามขั้นตอนที่สะดวกสบาย และค่อยๆ เพิ่มความท้าทาย หากสุนัขของคุณน้ำลายไหล อาเจียน หรือแสดงอาการวิตก ให้หยุดฝึกและปรึกษาสัตวแพทย์ก่อนลองอีกครั้ง อาการกลัว อาการเมารถ หรือทั้งสองอย่างอาจเกี่ยวข้องด้วย สัญญาณเดียวเพียงอย่างเดียวไม่สามารถระบุสาเหตุได้
เตรียมพื้นที่ปลอดภัย
ฝึกในสถานที่เงียบสงบโดยให้รถจอดอยู่และดับเครื่องยนต์ ก่อนขับรถ ให้รักษาความปลอดภัยสุนัขของคุณโดยใช้สายรัดนิรภัยในรถยนต์ที่เหมาะกับสุนัขและยานพาหนะของคุณ หรือใช้ลังสำหรับเดินทางที่ยึดติดกับยานพาหนะอย่างแน่นหนาและสุนัขของคุณรู้อยู่แล้ว อย่าปล่อยให้สุนัขของคุณเดินทางโดยลำพังหรือบนตักคนขับ และอย่าปล่อยสุนัขของคุณไว้ตามลำพังในรถที่จอดอยู่ AVMA แนะนำให้นำสัตว์เลี้ยงมาคุ้นเคยกับอุปกรณ์การเดินทางก่อนการเดินทางไกล และปรึกษาเรื่องอาการเมารถกับสัตวแพทย์
อย่าเริ่มต้นด้วยการขับรถเป็นระยะทางไกลเพื่อทำให้สุนัขของคุณ “ชินกับมัน” หากสุนัขของคุณหลีกเลี่ยงรถ เซสชั่นแรกอาจเกี่ยวข้องกับการมองรถจากระยะห่างที่สบายตา ให้รางวัลที่เหมาะสมที่สุนัขของคุณชอบและปล่อยให้สุนัขหนีไป ความสบายและการฟื้นตัวมีความสำคัญมากกว่าการทำตามกำหนดเวลา
ความก้าวหน้าที่คุณสามารถปรับตัวได้
| เวที | การปฏิบัติ | ย้อนกลับไปหนึ่งก้าวหาก |
|---|---|---|
| แนวทาง | มองและสูดกลิ่นรถที่จอดอยู่จากระยะห่างที่สะดวกสบาย | สุนัขของคุณค้าง พยายามหนี หรือปฏิเสธรางวัลตามปกติ |
| สำรวจ | เข้าใกล้ประตูที่เปิดอยู่และเคลื่อนตัวออกไปอย่างสมัครใจ | พวกเขาหลีกเลี่ยงพื้นที่หรือเกิดความตึงเครียดมากขึ้น |
| เข้าแล้วออก | เข้าโดยสมัครใจในขณะที่เครื่องยนต์ดับ | พวกเขารีบออกไปหรือไม่สามารถผ่อนคลายได้ |
| เครื่องยนต์ | ใช้เวลาสักครู่ขณะสตาร์ทเครื่องยนต์และรถจอดอยู่กับที่ | เสียงหรือการสั่นสะเทือนทำให้เกิดความทุกข์ |
| ขี่ครั้งแรก | การเดินทางระยะสั้นโดยใช้ความยับยั้งชั่งใจที่เหมาะสมไปยังจุดหมายปลายทางอันเงียบสงบ | ความทุกข์เพิ่มขึ้นหรือมีสัญญาณของการเมารถปรากฏขึ้น |
ก้าวไปข้างหน้าเฉพาะเมื่อขั้นตอนก่อนหน้าสะดวกสบายเท่านั้น หากสุนัขของคุณแสดงความกลัว ให้จบเซสชันอย่างปลอดภัยและกลับมาใช้เวอร์ชันที่ง่ายกว่าในภายหลัง อย่าบังคับสุนัขของคุณขึ้นรถหรือดุสุนัขที่ส่งเสียงหรืออาเจียน Cornell อธิบายการปรับตัวให้ชินกับสภาพแวดล้อมแบบค่อยเป็นค่อยไปและปรับจังหวะให้เข้ากับสุนัขแต่ละตัว
มันเป็นความกลัวหรืออาการเมารถ?
น้ำลายไหล เลียริมฝีปาก กระสับกระส่าย อาเจียน หรือส่งเสียงอาจเกิดขึ้นระหว่างการเดินทาง สุนัขอาจหลีกเลี่ยงรถก่อนขึ้นรถ สังเกตเมื่อการเปลี่ยนแปลงเริ่มต้น: เข้าใกล้รถ ปิดประตู สตาร์ทเครื่องยนต์ หรือการเคลื่อนย้าย คุณไม่จำเป็นต้องตัดสินใจว่าสาเหตุมาจากความวิตกกังวลหรืออาการเมารถก่อนขอความช่วยเหลือ ทีมสัตวแพทย์ของคุณสามารถพิจารณาทั้งสองอย่างได้
ปรึกษาสัตวแพทย์ของคุณก่อนเดินทางซ้ำ หากสุนัขของคุณอาเจียน ดูเหมือนไม่สบาย หรือกลัวอย่างมาก อย่าให้ยาสุนัขที่มีไว้สำหรับมนุษย์ สอบถามสัตวแพทย์ก่อนให้ยากับสุนัข อย่าใช้คำแนะนำทั่วไปในการตัดสินใจว่าสุนัขของคุณควรอดอาหารหรือไม่ หากสุนัขของคุณต้องการการดูแลโดยสัตวแพทย์อย่างเร่งด่วน โปรดโทรติดต่อคลินิกเพื่อขอคำแนะนำในการเคลื่อนย้าย เหตุฉุกเฉินไม่ควรรอให้การฝึกอบรมเสร็จสิ้น
เตรียมตัวเดินทางต่อไป
ตรวจสอบการควบคุมบังคับ การระบายอากาศ และอุณหภูมิ นำน้ำมาด้วย และวางแผนการพักให้เหมาะสมกับอายุและความต้องการของสุนัขของคุณ อย่าให้สุนัขของคุณเอาหัวสุนัขออกไปนอกหน้าต่างรถที่กำลังเคลื่อนที่ เมื่อถึงจุดจอด ให้ผูกสายจูงให้แน่นก่อนเปิดประตูเพื่อลดโอกาสหลบหนี
สำหรับการนัดหมาย โปรดดูการเตรียมตัวไปพบสัตวแพทย์ ข้อความสั้นๆ เกี่ยวกับการฝึกซ้อมบนเวทีและสิ่งที่คุณสังเกตเห็นสามารถช่วยในขั้นตอนต่อไปและการสนทนากับคลินิกได้ ใช้กระดาษหรือสมุดบันทึกของ Nuzzleway การใช้ Nuzzleway จำเป็นต้องมีบัญชีและการสมัครสมาชิกแบบชำระเงิน
ที่มาและอ่านเพิ่มเติม
บทความเหล่านี้ให้แนวทางทั่วไปสำหรับการดูแลในชีวิตประจำวัน ไม่ได้ใช้แทนคำแนะนำจากสัตวแพทย์ผู้มีคุณวุฒิ
